Streszczenie Akcja „Zbrodni i kary” toczy się w latach 60. XIX wieku w Rosji, w Petersburgu. Głównym bohaterem powieści jest Fiodor Raskolnikow, młody student prawa, który pod wpływem nowoczesnych lektur oraz własnych przemyśleń tworzy własną filozofię. Uważa mianowicie, że ludzie dzielą się na jednostki wybitne, które decydują o kierunku rozwoju dziejów i bezmyślną „masę historii”. Posługując się tą logiką, Raskolnikow stawia sobie pytanie, „czy jestem drżącą kreaturą, czy też mam prawo?”. Dochodzi do wniosku, że jedyną metodą oceny własnej kondycji będzie zabójstwo starej lichwiarki, Alony Iwanowny, a następnie rozdysponowanie jej majątku wśród potrzebujących. Raskolnikow starannie planuje zbrodnię: odwiedza lichwiarkę, zastawia u niej pierścionek siostry i zegarek z globusem na kopercie, sprawdza, gdzie trzyma kosztowności i pieniądze, a także zapowiada swoją kolejną wizytę ze srebrną papierośnicą. Na jego decyzję o zabójstwie Iwanowny wpływają również takie wydarzenia, jak spotkanie w szynku z Marmieładowem, którego córka Sonia jest zmuszona do prostytuowania się, a także list od matki donoszący o trudnej sytuacji materialnej i poświęceniu siostry Duni. Dziewczyna została wyrzucona z pracy przez żonę Swidrygajłowa i oskarżona o romansowanie z nim. Załamana i skompromitowana miała wyjść za odrażającego, starszego radcę Łużyna, by ratować rodzinę. Sam Raskolnikow nie ma ani grosza, a jego gospodyni zagroziła, że w przyszłym tygodniu doniesie na policję o jego zaległościach za czynsz. Raskolnikow pogrążony we własnych myślach błąka się po mieście bez celu. Zasypia na Wyspie Pietrowskiej i śni mu się, że znowu jest małym, siedmioletnim chłopcem i jest świadkiem okrucieństwa Mikołki, który zbił na śmierć swoją klacz. Kiedy student się budzi, postanowia zabić lichwiarkę. Po drodze od jej siostry Lizawiety dowiaduje się, że kobieta będzie w domu następnego dnia około 19. Raskolnikow wykrada z magazynu siekierę i udaje się do Iwanowny pod pretekstem zastawienia papierośnicy. Morduje kobietę siekierą i zajmuje się przeszukiwaniem mieszkania. W tym czasie nadchodzi jednak Lizawieta, wtedy Raskolnikow ją również zabija. Niedługo potem do mieszkania zaczynają się dobijać jacyś zaniepokojeni mężczyźni. Kiedy nikt nie otwiera, udają się na policję. Rodion zaciera ślady zbrodni i ukrywa się na wyższym piętrze kamienicy, ale w końcu zbiega po schodach, spotykając po drodze mężczyzn. Po wszystkim myje siekierę i oddaje ją stróżowi, a następnie wraca do siebie. Rankiem Raskolnikow zostaje wezwany na policję. Okazuje się, że chodzi o niezapłacony weksel. Student jest w strasznym stanie psychicznym; zapytany o to, co robił poprzedniego wieczora, odpowiada, że spacerował po mieście. Po powrocie do domu wyciąga ukryte za tapetą skradzione rzeczy i umieszcza je pod głazem na Alei W-wskiej. Następnie odwiedza swojego przyjaciela Razumichina, który oferuje mu odpłatne tłumaczenie z języka niemieckiego, Raskolnikow jednak odmawia. Po powrocie do domu traci przytomność. Budzi się po 4 dniach; okazuje się, że matka przysłała mu 35 rubli. Razumichin wzywa do niego lekarza, a z ich rozmowy Raskolnikow dowiaduje się, że policja aresztowała już podejrzanego o zabójstwo lichwiarki – malarza Mikołaja, który chciał się powiesić w celi. Raskolnikowa odwiedza również siostra z Piotrem Łużynem. Raskolnikow kłóci się z narzeczonym Duni, ponieważ uważa, że ten poniża jego siostrę. Przy najbliższej okazji Raskolnikow wraca na miejsce zbrodni pod pretekstem wynajęcia mieszkania. Zachowuje się tak dziwnie, że zostaje wyrzucony na ulicę. Raskolnikow jest świadkiem potrącenia pijaka przez powóz. Okazuje się, że to Marmieładow. Rodion pomaga umierającemu mężczyźnie dotrzeć do domu i zostawia rodzinie 20 rubli. W domu zastaje matkę i siostrę, którym odradza małżeństwo z Łużynem. Obie nocują w pobliskim hotelu. Narzeczony Duni informuje obie kobiety, że Rodion zostawił prostytutce 20 rubli pod pretekstem zapłaty za pogrzeb jej ojca. Matka i córka zjawiają się u Raskolnikowa, by to wyjaśnić oraz poinformować go o śmierci żony Swidrygajłowa. Studenta odwiedza również Sonia. Piękna i skromna dziewczyna dziekuje Rodionowi za pomoc i zaprasza go na pogrzeb. Raskolnikow wraz z Razumichinem udaje się na policję pod pretekstem chęci odzyskania zastawionych u zamordowanej Iwanowny przedmiotów. Po rozmowie ze śledczym Porfirym Piotrowiczem utwierdza się w przekonaniu, że wszyscy wiedzą o jego winie. Zostaje zaproszony na komisariat na następny dzień. Na ulicy spotyka nieznanego człowieka, który oskarża go o dokonanie morderstwa. Następnego dnia Raskolnikowa odwiedza Swidrygajłow. Okazało się, że jego zmarła żona zostawiła Duni 3000 rubli. Rodion udaje się do matki i siostry. W trakcie spotkania Łużyn zostaje odprawiony przez Dunię za impertynenckie zachowanie względem Raskolnikowa. Kobiety są przestraszone wiadomością o pojawieniu się Swidrygajłowa w Petersburgu. Obawiają się, że mężczyzna ma jakiś niecny plan wobec Duni. Tymczasem zakochany w Duni Razumichin wpada na pomysł zainwestowania przez nią odziedziczonych pieniędzy. Raskolnikow odwiedza Sonię i przekonuje się o jej niezwykłej uczciwości i poświęceniu dla rodziny. Rodion prosi dziewczynę, by przeczytała fragment Ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza. Wyznaje również, że wie, kto zamordował lichwiarkę i jej siostrę i że razem wyruszą w daleką drogę. Całą rozmowę podsłuchuje Swidrygajłow. Nazajutrz Raskolnikow udaje się na komisariat. Podczas rozmowy z Porfirym traci panowanie nad sobą i stwierdza, że jeśli go podejrzewają, powinni go uwięzić. Niespodziewanie okazuje się jednak, że aresztowany malarz przyznał się do winy. Odbywa się pogrzeb Marmieładowa, a Łużyn, mieszkający w tej samej kamienicy, przekazuje Sonii 100 rubli dla rodziny. Podczas stypy zjawia się Łużyn i oskarża Sonię o kradzież stu rubli. Podczas przeszukania przy dziewczynie zostają odnalezione pieniądze. Mężczyzna wynajmujący mu pokój oświadcza jednak, że widział, jak to sam prawnik wręczył Soni pieniądze. Łużyn chciał się zemścić na Raskolnikowie za rozbicie jego związku z Dunią. Po całym zajściu właścicielka kamienicy wyrzuca Katarzynę, wdowę po Marmieładowie, na bruk. Raskolnikow wyznaje Soni swoją zbrodnię, a ona obiecuje, że uda się z nim na katorgę. Tymczasem okazuje się, że Katarzyna postradała zmysły i stwierdziła, że będzie zarabiać na życie, grając na katarynce. Wdowa po Mamieładowie dostaje ataku i umiera na ulicy. Zjawia się Swidrygajłow, który obiecuje zająć się dziećmi i Sonią. Zdradza również Raskolnikowi, że wie o jego zbrodni. Raskolnikow błąka się po mieście i nie przychodzi na pogrzeb macochy Soni. Matka studenta choruje, a jego samego odwiedził oficer śledczy. Stwierdza, że jest przekonany o winie Raskolnikowa, ale nie ma żadnych dowodów, dlatego prosi go, by sam się przyznał. Po wyjściu Porfirego Raskolnikow spotyka się ze Swidrygajłowem, który opowiada mu historię swojego życia. Jego żona wiedziała o jego zdradach, kiedy jednak zakochał się w Duni, Marfa nie mogła mu tego wybaczyć. Po śmierci żony zaręczył się z szesnastoletnią dziewczyną, jednak wciąż kocha Dunię. Siwdrygajłow proponuje Rodionowi pieniądze na ucieczkę do Ameryki, jednak ten odmawia. Swidrygajłow informuje Dunię o zbrodni, jakiej dokonał jej brat. Zwabia ją do mieszkania, gdzie wyznaje dziewczynie miłość. Dziewczyna jednak odrzuca go i strzela w jego kierunku z pistoletu. Kula omija Swidrygajłowa, który sam wypuszcza Dunię. Mężczyzna następnie odwiedza Sonię, której wręcza weksel na 3000 rubli, 1500 rubli ofiarowuje swojej narzeczonej, a sam popełnia samobójstwo. Raskolnikow odwiedza matkę, ale nie ma odwagi wyznać jej prawdy. Obiecuje natomiast Duni, że przyzna się do winy. Sonia, żeby dodać Rodionowi odwagi, ofiarowuje mu krzyżyk i razem udają się na komisariat. Kiedy w budynku dowiaduje się o samobójstwie Swidrygajłowa, chce zrezygnować z przyznania się do winy, ale w końcu wyznaje prawdę. Epilog Raskolnikow został zesłany na Syberię. W procesie sądowym uznano go za paranoika i złagodzono wyrok i skazano na 8 lat katorgi. Na Syberię za Raskolnikowem podążyła również Sonia. Tymczasem Dunia wyszła za Razumichina, a matka Raskolnikowa zmarła. Kiedy Sonia ciężko zachorowała, Raskolnikow się nawrócił i ostatecznie zrozumiał swoją winę. Plan wydarzeń 1. Powzięcie decyzji przez Rodiona Raskolnikowa o zabójstwie lichwiarki Alony Iwanowny 2. Staranne przygotowania do zbrodni i utwierdzanie się w przekonaniu o jej słuszności 3. Zabójstwo Iwanowny i jej siostry Lizawiety przez Raskolnikowa 4. Zatarcie śladów zbrodni przez mordercę i jego powrót do domu 5. Wezwanie Raskolnikowa na posterunek policji w sprawie długu 6. Ukrycie skradzionych przedmiotów pod głazem przez studenta 7. Przyjazd do Petersburga siostry Rodiona z narzeczonym Piotrem Łużynem 8. Sprzeciw Rodiona wobec planowanego małżeństwa siostry 9. Coraz gorszy stan psychiczny Raskolnikowa 10. Śmierć Marmieładowa 11. Wizyta matki i Dunii u Raskolnikowa 12. Poznanie Soni przez Rodiona 13. Pojawienie się Swidrygajłowa w Petersburgu i podejrzenia Raskolnikowa 14. Zerwanie Duni z Łużynem 15. Oskarżenie Soni o kradzież przez Łużyna i tragiczna śmierć macochy Sonii 16. Pomoc Swidrygajłowa rodzinie Soni 17. Rozmowa Raskolnikowa z Sonią i wyjawienie jej prawdy o zbrodni 18. Spotkanie Rodiona ze Swidrygajłowem 19. Odrzucenie Swidrygajłowa przez Dunię i samobójstwo mężczyzny 20. Wyznanie prawdy Duni przez Raskolnikowa 21. Ostatnia rozmowa Raskolnikowa z Sonią i przyznanie się do winy na komisariacie 22. Epilog: Duchowa przemiana Raskolnikowa podczas syberyjskiej katorgi pod wpływem miłości do Soni Rozwiń więcej

Бևс оጦ м
Ճ δифуንобуνу ε
1. Յоջумепиሞ пяδ
2. Α θσιлοշቃ ምը
Ωтроሖи цሯтеф сωсуዥካ
1. И аψ отаք
2. ቆη դеսекիл οտե
ሺչυ ቀշ θյусри

Zbrodnia i kara jest powieścią polifoniczną. Sam termin ‘polifoniczność’ wywodzi się z muzyki i w języku greckim oznacza tyle, co ‘wielogłosowość’. Dotyczy utworów, w których występuje kilka zupełnie różnych od siebie i jednocześnie w równym stopniu istotnych głosów. Zaś w literaturze polifoniczność odnosi się do

1. Kilka słów o autorze: Fiodor Dostojewski (1821-1881), znakomity pisarz rosyjski o światowym rozgłosie, autor takich dzieł jak: "Zbrodnia i kara" (najsłynniejsza), "Idiota", "Biesy", "Bracia Karamazow" oraz "Wspomnienia z domu umarłych" (na podstawie swoich doświadczeń z katorgi) - książki cytowanej w "Innym świecie" G. Herlinga-Grudzińskiego (o sowieckim łagrze). Piewca wartości chrześcijańskich, często używał motywu walki dobra ze złem. 2. Geneza powieści: Pisarz przebywał na czteroletniej katordze za działalność rewolucyjną i tam, podczas obserwacji współwięźniów, zrodził się pomysł napisania powieści o zbrodniarzu. Zainspirował się też dziełami Puszkina oraz postacią autentycznego mordercy, francuskiego literata, który uważał się za jednostkę wybitną i tym argumentował swoje postępowanie. W utworze widać ponadto ślady osobistych przeżyć autora: problemy finansowe, alkoholizm ojca, katorga na Syberii itp. 3. Jaka jest tematyka "Zbrodni i kary"? To realistyczna powieść psychologiczna, rozgrywająca się w dużej mierze w umyśle bohatera. Rodion Raskolnikow planuje i realizuje zbrodnię, w przekonaniu, że ma do tego prawo jako jednostka wyjątkowa, nadczłowiek tępiący "ludzkie wszy". Nie wytrzymuje obciążenia potwornym czynem, popada w załamanie psychiczne, demaskuje się, a w końcu dobrowolnie przyznaje do zbrodni. Skazany 8 lat ciężkich robót nie potrafi traktować katorgi jako pokuty za zbrodnię, gdyż swoją winę dostrzega jedynie w tym, że był za słaby, aby żyć z piętnem zbrodniarza. Miłość pozwala mu w końcu zrozumieć grzech, odrodzić się moralnie i rozpocząć nowe życie. 4. Jaka jest problematyka utworu? Przesłanie jest niezwykle czytelne i uniwersalne - żaden czlowiek nie ma prawa do zabijania, każda zbrodnia jest złem, które niszczy również zbrodniarza. 5. Dlaczego "Zbrodnia i kara" to powieść polifoniczna? Polifoniczna to inaczej wielogłosowa (termin zaczerpnięty z muzyki). Nazwę gatunku wymyślił Michaił Bachtin, rosyjski literaturoznawca, właśnie w oparciu o twórczość Dostojewskiego. Oznacza to, że w utworze dialogi i monologi są ważniejsze niż wydarzenia akcji, bo to głównie przez rozmowy poznajemy bohaterów, ich bogate i niejednoznaczne osobowości, wewnętrzne rozdarcie itp. (Zauważcie, że taka technika trochę przypomina teatr, gdzie trzeba uważnie słuchać postaci, żeby zrozumieć akcję). Żadna postać nie jest wartościowana przez narratora, każda ma prawo do własnych pogladów i... do ich zmiany pod wpływem innych postaci. Autor konfrontuje postawy, poglądy, filozofie, idee ludzi żyjących w podobnych lub różnych warunkach materialnych, ale ocenę moralną pozostawia powieści polifonicznej: - rozbudowane dialogi bohaterów - monologi wewnętrzne - mowa pozornie zależna (monolog wewnętrzny przedstwiony jako narracja) - brak wartościowania bohaterów (każdy głos w dyskusji jest równorzędny) - różnorodne ukazanie świata przedstawionego - obecność skrajnie różnych konwencji, np. realizm i oniryzm 6. Jak należy rozumieć tytuł? Po rosyjsku brzmi on: Преступле́ние и наказа́ние (Priestuplienije i nakazanije), a te słowa mają o wiele szersze znaczenie niż ich polski przekład. "Преступле́ние" - to nie tylko zbrodnia, a każde niedopuszczalne przekroczenie prawa poprzez działanie w myśl własnych zasad, ale wbrew obowiązującym w społeczeństwie normom. Czy to nie wyjaśnia problemu Raskolnikowa? Natomiast "наказа́ние" - to nie tylko kara, ale i przestroga, nauczka, bo przecież przesłanie moralne niesie ostrzeżeniem przed takim zachowaniem. W ogóle istnieje przekonanie, że wszelkie tłumaczenia tytułu, nie tylko polskie, są niezbyt trafne i nie oddają niuansów języka rosyjskiego. 7. Czas i miejsce akcji. Wydarzenia dzieją się w ciągu 14 dni: od poniedziałku 7 lipca 1865 r. do niedzieli 20 lipca. Datę roczną określił sam Dostojewski w liście do wydawcy, pisząc, że wydarzenia mają miejsce w bieżącym roku. Początek akcji trzeba wyśledzić z tekstu - wyznacza go informacja, że Marmieładow spotkał się z Raskolnikowem sześć dni po otrzymaniu pensji, zatem musiało to być sześć dni po 1 lipca (bo urzędnikom w Rosji wypłacano pensję pierwszego dnia każdego miesiąca). Czas akcji "Zbrodni i kary" w różnych testach dostępnych w Internecie określono na 9 i pół dnia. Niewierny Tomasz jestem, więc z pazurem na tekście przeanalizowałam całą powieść i wyszło mi, to co widzicie poniżej, czyli: 3 i pół dnia do choroby (potem 3 dni wyjęte z życiorysu przez chorobę) 3 dni po odzyskania przytomności (potem ok. 3 dni w zamroczeniu, kiedy Rodion nie pamięta wydarzeń) 2 dni od pogrzebu Katarzyny Iwanowny do samooskarżenia = 8 i pół dnia akcji ze świadomym udziałem głównego bohatera. No dobrze, ale jest jeszcze EPILOG. I tam właśnie, oprócz ogólnego opisu tego, co działo się z Raskolnikowem przez półtora roku od zbrodni pojawia się: 1 dzień opisany na tyle szczegółowo, że większość opracowań włącza go w akcję. To dzień kluczowy w życiu bohatera - przechodzi on przemianę wewnętrzną, wreszcie pojmuje swoją winę i odkrywa wielką miłość do Soni, a tym samym sens życia. Czyli rzeczywiście można uznać, że akcja toczy się w ciągu 9 i pół dnia. Miejsce akcji "Zbrodni i kary" to głównie obskurna uboga dzielnica Petersburga z Placem Siennym pośrodku. Dookoła stoją kamienice, w których bohaterowie wynajmują mieszkania lub załatwiają interesy. DOM SZILLA: mieszkanie Praskowii Pawłownej Zarnicynej: - pokoik Rodiona Romanowicza Raskolnikowa DOM (MIEJSCE ZBRODNI): 730 kroków od Domu Szilla mieszkanie Alony i Lizawiety Iwanownych (dwa pokoiki) DOM KOSELA: mieszkanie Luizy Iwanownej Lippewechsel: - pokój przechodni Marmieładowów - pokój Andrieja Liebieziatnikowa (dzielony przez kilka dni z Łużynem) DOM BAKALEJEWA: niechlujne mieszkania/pokoje do wynajęcia: - tani pokój wynajęty przez Łużyna dla Duni i Pulcherii Raskolnikow DOM POCZNIKOWA: - mieszkanie wynajęte przez Razumichina DOM NAD KANAŁEM: mieszkanie krawca Kapernaumowa: - pokój Soni Marmieładow mieszkanie pani Resslich: - apartament Swidrygajłowa (ostatnią noc spędza w obskurnym hotelu "Adrianopol" CYRKUŁ: - miejsce pracy policjantów: Fomicza, "Procha" i Zamietowa - służbowe mieszkanie Porfirego Pietrowicza 8. Bohaterowie powieści: Rodion Romanowicz Raskolnikow - 23-letni były student prawa, człowiek o dwoistej naturze: wrażliwy altruista i zbrodniarz Eudoksja (Dunia) Romanowna Raskolnikow - siostra Rodiona, była guwernantka Świdrygajłowów podejrzewana o romans z panem domu, oczyszczona z zarzutów, wychodzi za mąż za Razumichina. Pulcheria Aleksandrowna Raskolnikow - 43-letnia matka Rodiona i Duni, wdowa, uboga rencistka, umiera wkrótce po skazaniu syna na katorgę. Piotr Pietrowicz Łużyn - 45-letni prawnik, kuzyn Marfy Pietrownej Swidrygajłow, narzeczony Duni (zeswatała ich Marfa w ramach zadośćuczynienie za swoje niesłuszne podejrzenia względem Duni); człowiek małostkowy, skąpy i podły, tchórz i konformista; Dunia zrywa zaręczyny z nim. Arkadiusz Iwanowicz Swidrygajłow - 50-letni ziemianin, uwikłany w małżeństwo z niekochaną kobietą, człowiek o niejednoznacznej moralności, nieszczęśliwie zakochany w Duni, popełnia samobójstwo. Marfa Pietrowna Swidrygajłow - żona Arkadiusza, podejrzewała Dunię o romans z mężem; umiera nagle w dość tajemniczych okolicznościach; zapisuje Duni 3 tys. rubli. Dymitr Prokopowicz Razumichin (Wrazumichin) - przyjaciel i opiekun Rodiona, ożenił się z jego siostrą. Porfiry Pietrowicz - 35-letni śledczy prowadzący sprawę morderstwa Alony i Lizawiety, człowiek bardzo inteligentny Siemion Zacharewicz Marmieładow - ojciec Soni, alkoholik, zginął stratowany na ulicy przez konie. Sofia (Sonia) Siemionowna Marmieładow - 18-letnia córka Siemiona z pierwszego małżeństwa; trudni się nierządem, żeby utrzymać macochę i trójkę przyrodniego rodzeństwa. Katarzyna Iwanowna Marmieładow - druga żona Siemiona, chora na gruźlicę, umiera od krwotoku dwa dni po śmierci męża, w dniu jego pogrzebu, wykazując oznaki choroby umysłowej. Alona Iwanowna (60 lat) lichwiarka, Lizawieta Iwanowna (35 lat, w zaawansowanej ciąży) - przyrodnie siostry z różnych matek, zamordowane przez Rodiona. Zosimow - 27-letni lekarz, kolega Raskolnikowa i Razumichina Andriej Siemionowicz Lebieziatnikow - sąsiad Marmieładowów, utopijny socjalista, współlokator Łużyna, zdemaskował jego intrygę dotyczącą oskarżenia Soni o kradzież 100 rubli. Praskowia Pawłowna Zarnicyn - wdowa, gospodyni Rodiona i jego niedoszła teściowa, zabiegała o względy Razumichina. Zamiotow - kancelista Nastazja - służąca Mikołaj - 22-letni malarz podejrzewany o zabójstwo lichwiarki i jej siostry. 9. Wątek Rodiona Raskolnikowa - chronologia najważniejszych wydarzeń. FABUŁA: Trzy lata temu (1862) przeniósł się do Petersburga, aby studiować prawo. Utrzymuje się z korepetycji i pieniędzy przysyłanych przez matkę i siostrę. Mieszka u wdowy Praskowii Zarnicynej.. Początek 1864 r. - postanawia poślubić córkę Zarnicynej - Natalię, która wkrótce umiera na tyfus. Rodion poznaje Dymitra Razumichina. Zima 1864/65 - student Pokoriew daje Rodionowi adres lichwiarki. Początek 1865 - Rodion wpada w nędzę i rzuca studia. Kwiecień 1865 - zastawia u lichwiarki pierścionek siostry i jest świadkiem rozmowy studenta z oficerem o potrzebie mordowania takich osób jak Alona. AKCJA: (1)7 lipca 1865 wieczorem (poniedziałek) - Rodion odbywa próbną wizytę u Alony: zastawia zegarek ojca i zapowiada przyniesienie wkrótce srebrnej papierośnicy. W szynku poznaje Siemiona Marmieładowa. (2) 8 lipca 1865 (wtorek rano) - otrzymuje list od matki (3) 9 lipca 1865 (środa - zabija Alonę i Lizawietę. (4) 10 lipca 1865 (czwartek) - jest przesłuchiwany na komisariacie w sprawie weksla. (5-7) 11-13 lipca 1865 (piątek-niedziela) - leży nieprzytomny złożony chorobą. (8) 14 lipca 1865 (poniedziałek po - odzyskuje przytomność, poznaje Łużyna, odwiedza miejsce zbrodni a potem jest świadkiem śmierci Marmieładowa. (9) 15 lipca 1865 (wtorek) - na własne życzenie spotyka się z Porfirym Pietrowiczem (dyskusja na temat artykułu Rodiona "O zbrodni"); wieczorem uczestniczy w kolacji rodzinnej, w czasie której Dunia zrywa zaręczyny z Łużynem, a o składa wizytę Soni Marmieładow (ich rozmowę podsłuchuje Swidrygajłow). (10)16 lipca 1865 (środa) - o godz. Rodion jest przesłuchiwany na komisariacie, następnie idzie na stypę do Marmieładowów, gdzie wyjaśnia motywy intrygi Łużyna; odwiedza Sonię i przyznaje się do zbrodni; jest świadkiem śmierci Katarzyny Iwanowny, dowiaduje się, że Swidrygajłow zna jego tajemnicę. (11-12 ewentualnie jeszcze 13) 17-18 19 lipca 1865 (czwartek-piątek/ewentualnie jeszcze sobota) - od rozmowy ze Swidrygajłowem Rodion ma zamroczoną świadomość i nie jest w stanie przypomnieć sobie przebiegu wypadków. Włóczy się po mieście, zachodzi do Soni, budzi się w krzakach itp. (14/15) 19 lub 20 lipca 1865 (sobota lub niedziela) - odwiedza go Porfiry Pietrowicz i już bez żadnych aluzji oskarża o zbrodnię i namawia do przyznania się dla złagodzenia wyroku. (15/16) 20 lub 21 lipca 1865 (niedziela lub poniedziałek) - rano Swidrygajłow popełnia samobójstwo, a wieczorem Rodion idzie na komisariat i przyznaje się do zbrodni. 10. Przebieg wydarzeń: Część I (rozdziały I-VII) 1. (dzień 1: 7 lipca 1865 r., poniedziałek) Planując zbrodnię, Rodion Raskolnikow, pod pozorem zastawienia zegarka, odwiedza wieczorem lichwiarkę, Alonę Iwanowną, aby rozejrzeć się po jej mieszkaniu. 2. W drodze powrotnej wstępuje do knajpy na piwo i tam poznaje alkoholika Marmieładowa, który właśnie przepił resztę swojej pensji i od pięciu dni nocuje poza domem. 3. Marmieładow przedstawia okoliczności swego małżeństwa z Katarzyną Iwanowną, opisuje nędzę swojej rodziny i wspomina córkę z pierwszego małżeństwa, Sonię, która została prostytutką, by wspomóc ich finansowo. 4. Raskolnikow odprowadza nowego znajomego do domu i poznaje jego rodzinę (oprócz Soni). 5. Następnego dnia (dzień 2: 8 lipca, wtorek) służąca Nastazja przekazuje Rodionowi list od matki. Matka opisuje kłopoty siostry Rodiona, Duni, w domu Świdrygajłowów (zaloty pana domu i niesłuszne oskarżenie dziewczyny), następnie odwołanie oskarżeń i oczyszczenie imienia Duni przez żonę Świdrygajłowa, a wreszcie decyzję dziewczyny o wyjściu za mąż za Piotra Łużyna (wyraźnie po to, żeby pomóc bratu w studiach i karierze prawniczej). 7. Analiza listu (podczas spaceru na wyspę Wasiliewską) doprowadza Rodiona do wniosku, że siostra i matka postanowiły poświęcić się dla niego; dostrzega też podobieństwo sytuacji Duni i Soni. Jest bezradny - z powodu nędzy nie może pomóc najbliższym. 8. Rodion zasypia pod krzakiem i (sen 1)śni o bestialsko zakatowanej przez Mikołkę kobyłce, która nie może uciągnąć załadowanego ludźmi wozu. 9. Wracając przez plac Sienny, Rodion dowiaduje się, że jutro o siódmej wieczorem siostry lichwiarki nie będzie w domu. 10. Rodion przypomina sobie, jak półtora miesiąca temu zalęgła się w nim myśl zabicia lichwiarki. Zastawił u niej pierścionek od Duni. W drodze powrotnej zaszedł do traktierni i usłyszał rozmowę studenta i oficera, którzy rozważali teoretycznie zabicie lichwiarki, której majątek uratowałby od nędzy wiele rodzin. 11. Następnego dnia (dzień 3: 9 lipca, środa) Rodion wstaje z łóżka dopiero o szóstej wieczorem i przygotowuje się do zbrodni (pętla na siekierę, zawiniątko z oszukanym zastawem, kradzież siekiery). Do domu lichwiarki przychodzi około Po dokonaniu zbrodni przeszukuje mieszkanie w celu znalezienia kosztowności i pieniędzy. Nadchodzi Lizawieta, którą mężczyzna też zabija. Myje ręce i siekierę w wiadrze. 13. Do drzwi lichwiarki dobijają się kolejni klienci. Przekonani, że Alonie coś się stało, sprowadzają stróża. Rodion cudem ucieka, chowając się w remontowanym mieszkaniu na drugim piętrze. Następnie niezauważony opuszcza budynek i wraca do domu. Odkłada siekierę na miejsce. Część II (rozdziały I-VII) 1. Rodion budzi się w nocy i w panice zaczyna usuwać ślady zbrodni (obcina pokrwawione końcówki nogawek, wypruwa kieszenie, rwie na strzępy pętlę, chowa łup za tapetą), ale nie ma siły pozbyć się tego z domu. 2. Następnego dnia (dzień 4: 10 lipca, czwartek) stróż przynosi mu wezwanie na komisariat. Okazuje się, że to wezwanie do spłaty weksla (115 rubli) wystawionego przez Rodiona 9 miesięcy temu gospodyni, wdowie Zarnicynowej. Student pisze odwołanie. W międzyczasie jest świadkiem sceny z właścicielką burdelu (Niemką), która tłumaczy głośne zachowanie swoich gości. Nagle słyszy rozmowę naczelnika komisariatu z zastępcą o przypuszczalnych okolicznościach zamordowania lichwiarki. Mdleje. Po odzyskaniu przytomności jest pewien, że policja go podejrzewa. 3. Po powrocie do domu Rodion pozbywa się łupów - ukrywa je pod głazem w odludnym zakątku na tyłach jakiejś kamienicy. 4. Idzie na wyspę Wasiliewską, gdzie mieszka Razumichin, którego nie widział 4 miesiące. Przyjaciel proponuje mu pracę przy tłumaczeniach artykułów przyrodniczych, ale Rodion odmawia. W drodze powrotnej dostaje jałmużnę (20 kopiejek), którą wyrzuca. Włóczy się po mieście do wieczora. 5. W domu ma (sen 2) sen (malignę), że zastępca naczelnika komisariatu katuje jego gospodynię. Traci przytomność i w stanie półświadomości przebywa trzy dni. (dzień 5/6/7: 11/12/13 lipca, piątek, sobota, niedziela) 6. Rodion odzyskuje przytomność rano. (dzień 8: 14 lipca, poniedziałek) Jest przy nim Nastazja i biuralista z kantoru, który przyniósł mu przekaz od matki na 35 rubli. Razumichin odszukał przyjaciela przez policję i teraz troskliwie się nim opiekuje. (W pielęgnacji chorego pomagał też lekarz Zosimow.) Razumichin odzyskał weksel Rodiona, poręczając za niego u gospodyni. 7. Razumichin bierze 10 rubli i kupuje Rodionowi przyzwoite ubranie. 8. Poszukując Rodiona, Razumichin zaprzyjaźnił się z kancelistą Zamiotowem, by bronić 22-letniego malarza Mikołaja podejrzanego o zabójstwo lichwiarki. Człowiek ten zastawił znalezione kolczyki, a gdy rozeszły się wieści o zbrodni, usiłował się powiesić. Przybyłemu Zosimowowi. Razumichin opowiada z oburzeniem o nieudolnym śledztwie. Przedstawia też prawdziwy, jego zdaniem, przebieg wypadków: morderca ukrył się w remontowanym mieszkaniu i tam zgubił kolczyki. 9. Do Rodiona przychodzi Łużyn, by zapowiedzieć przyjazd jego matki i siostry. Zostaje przyjęty zimno a nawet wrogo. Razumichin rysuje portret psychologiczny mordercy - jego zdaniem to amator, który nie potrafił nawet obrabować ofiary. Łużyn zauważa, że wśród przestępców jest coraz więcej osób z wyższych sfer. Razumichin mówi, że policja szuka mordercy wśród właścicieli zastawów. 10. Po wyjściu gości Raskolnikow wkłada nowe ubranie i idzie w stronę placu Siennego. Odwiedza plugawe zaułki, a następnie wchodzi do restauracji "Pałac Kryształowy" i szuka w gazetach informacji o zbrodni. Tam spotyka go Zamiotow. Rodion prowokuje kancelistę, opowiadając mu, jak on by się zachował na miejscu mordercy, przy czym opisuje dokładnie swoje postępowanie. 11. Wychodząc z restauracji Rodion spotyka Razumichina, który zaprasza go na imprezę do swego nowo wynajętego mieszkania. 12. Rodion jest świadkiem nieudanej próby samobójstwa pijaczki Afrosyniuszki. Sam też myśli o samobójstwie, ale decyduje się pójść na komisariat. Jednak podświadomie skręca i idzie na miejsce zbrodni. Udaje przed robotnikami, że chce wynająć mieszkanie po zamordowanych, przedstawia się stróżowi i namawia, żeby zaprowadził go na komisariat. Przed ostateczną decyzją ratuje go wypadek. 13. Konie stratowały pijanego przechodnia. Rodion rozpoznaje w nim Marmieładowa. Na jego prośbę przenosza rannego do mieszkania, gdzie ten wkrótce umiera. Raskolnikow daje wdowie 20 rubli. Na prośbę Soni podaje jej młodszej siostrze swój adres i prosi o modlitwę. 14. Rodion odwiedza Razumichina w jego nowym mieszkaniu i daje się odprowadzić do swego domu. Pijany kolega zdradza mu, że swoim zachowaniem Rodion wzbudził nieufność u Zamiotowa, a Zosimow podejrzewa go o szaleństwo. 15. W domu Rodion zastaje matkę i siostrę, które przyjechały do Petersburga i od półtorej godziny czekają na niego. Na ich widok traci przytomność. Część III (rozdziały I-VI) 1. Rodion stanowczo zakazuje Duni małżeństwa z Łużynem. 2. Razumichin odprowadza panie na kwaterę. Jest oczarowany Dunią, czego nie potrafi ukryć. Ma bardzo złe zdanie o Łużynie (szpicel i spekulant). Obiecuje opiekować się Rodionem. Sprowadza Zosimowa, aby uspokoił kobiety co do stanu jego zdrowia. 3. Zakochany w Duni Razumichin prosi Zosimowa o zastąpienie go w roli uwodziciela Praskowii Pawłownej Zarnicyn, gospodyni Rodiona (scena komiczna) 4. Nazajutrz (dzień 9: 15 lipca, wtorek) Razumichin odwiedza panie i rozmawiają o Rodionie. 5. Pulcheria Aleksandrowna prosi Razumichina o opinię na temat listu Łużyna, w którym zakazuje on paniom kontaktów z Rodionem i oskarża studenta o opłacanie prostytutki pieniędzmi matki. 6. Wszyscy odwiedzają Rodiona, który informuje matkę, że pieniądze od niej oddał rodzinie Marmieładowa na pogrzeb. Pulcheria plotkuje o śmierci Marfy Pietrownej, żony Swidrygajłowa. Dunia prosi, by brat uczestniczył w spotkaniu z Łużynem. 7. Przychodzi Sonia Marmieładow, by zaprosić Rodiona na pogrzeb jej ojca. 8. Po wyjściu rodziny Rodion prosi Razumichina o zapoznanie go ze śledczym, Porfirym Pietrowiczem, pod pozorem odebrania zastawów. 9. Wracająca do domu Sonię śledzi Swidrygjałow. 10. Razumichin i Raskolnikow składają wizytę Porfiremu, odbywa się pierwsza rozmowa. Rodion czuje, że śledczy go podejrzewa. W drodze powrotnej nieznajomy przechodzień nazywa studenta mordercą. 11. W domu Rodion śni (3 sen) o zamordowaniu lichwiarki. Wali ją w głowę siekierą, a ona się śmieje. Po przebudzeniu Rodion widzi w pokoju Swidrygajłowa. Część IV (rozdziały I-VI) 1. Świdrygajłow proponuje 10 000 rubli dla Duni, aby mogła zerwać z Łużynem, który nie jest dla niej odpowiednim mężem. Informuje też, że jego żona zapisała Duni w testamencie 3 000 rubli. 2. Spotkanie rodziny Raskolnikowów z Łużynem odkrywa jego podły charakter, urażona Dunia zrywa zaręczyny. 3. Razumichin snuje plany wspólnego interesu (wydawanie książek) z Dunią. Zachowanie Rodiona po raz pierwszy nasuwa mu myśl, że przyjaciel jest zbrodniarzem. 4. Raskolnikow odwiedza Sonię i przedstawia dziewczynie czarną wizję przyszłości rodziny Marmieładow w przypadku jej choroby, jednak ona gorąco wierzy w bożą opatrzność. Rodion nazywa ją "Jurodiwa" tzn. odpowiadająca miłosierdziem na zło i nienawiść. Czytają o wskrzeszeniu Łazarza. Rodion zapowiada, że jutro wyjawi imię mordercy Lizawiety. Całą rozmowę podsłuchuje Swidrygajłow. 5. Następnego dnia o godz. (dzień 10: 16 lipca, środa) Raskolnikow zgłasza się do wydziału kryminalnego na drugą rozmowę z Porfirym Pietrowiczem. Prowokuje śledczego uwagami na temat metod stosowanych przy przesłuchaniach. Porfiry od niechcenia zdradza mu swoje metody śledcze, wynikające z przekonania, że przestępca i tak nie wytrzyma napięcia i w końcu się przyzna. Przedstawia portret psychologiczny zbrodniarza, opisując jakby przypadkowo zachowanie Rodiona. W końcu daje do zrozumienia, że go podejrzewa. W dodatku zapowiada, że za drzwiami ma ukrytą niespodziankę. Rozmowę przerywa przyprowadzenie aresztanta, Mikołki, który przyznaje się do zabójstwa. 6. Rodion nie zdążył na pogrzeb Marmieładowa, ale wybiera się na wypominki. Za drzwiami czeka tajemniczy jegomość, jak się okazuje - kuśnierz mieszkający w kamienicy - mejscu zbrodni. To on zaczepił studenta na ulicy i był niespodzianką Porfirego. Teraz przeprasza go za niesłuszne podejrzenia, bo przecież zbrodniarz się znalazł. Część V (rozdziały I-V) 1. Łużyn od rana przeżywa zerwanie zaręczyn z Dunią i analizuje jego przyczyny. W dodatku musi ponieść koszty związane z wynajmem, wyremontowaniem i wyposażeniem mieszkania, w kórym planował zamieszakć po ślubie. Ocenia też, że Lebieziatnikow, u którego chwilowo zamieszkał z wyrachowania, jest miernotą i nie pomoże mu w karierze. Za wszystko wini Raskolnikowa i postanawia perfidnie zemścić się na nim. Woła Sonię i proponuje zorganizowanie kwesty na rzecz pomocy jej rodzinie. Jako pierwszy ofiarodawca wręcza jej banknot 10-rublowy i odprowadza do drzwi. 2. Intryga 3. Rozmowa z Sonią 4. Śmierć Katarzyny Iwanowny Marmieładow Część VI (rozdziały I-VIII) Epilog (rozdziały I-II) 1. Rodion od 9 miesięcy przebywa w więzieniu na Syberii. Od zbrodni minęło prawie półtora roku, czyli mamy koniec 1866 r. lub początek 1867 r. 2. Dokładny opis procesu Raskolnikowa. Przyznaje się on do zbrodni i szczegółowo opisuje jej przyczyny i okoliczności. Został skazany na 8 lat robót katorżniczych drugiego stopnia. Ten stosunkowo łagodny wyrok zawdzięcza dobrowolnemu przyznaniu się do winy oraz zeznaniom świadków, którzy przedstawili go jako człowieka niezwykle szlachetnego. 3. Dunia ukrywa przed matką aresztowanie Rodiona i pięciomiesięczny proces, a Pulcheria Aleksandrowna o nic jej nie pyta. Wpada w jakąś chorobę psychiczną i tworzy własną legendę na temat nieobecności syna. 4. Dzięki pieniądzom Swidrygajłowa Sonia rusza na Syberię za Rodionem. 5. Dwa miesiące po skazaniu Rodiona Dunia wychodzi za mąż za Razumichina. 6. Choroba Pulcherii Aleksandrowny się nasila i kobieta umiera. Wiedziała o losie Rodiona znacznie więcej, niż przypuszczano. 7. Sonia dba o regularną wymianę informacji z rodziną Rodiona, pisząc do Petersburga raz w miesiącu listy zawierające szczegółowe fakty z życia na Syberii. O śmierci matki powiadamia Rodiona z opóźnieniem, ale on wydaje się tym nie przejmować. Kolejne listy donoszą, że traktuje Sonię oschle i opryskliwie, współwięźniowie go nie lubią, a wreszcie, że się rozchorował i trafił do szpitala. 8. Rodion choruje nie z powodu złych warunków, ale przez zranioną miłość własną. Nie odczuwa skruchy, gdyż ciągle uważa się za nadczłowieka, który miał prawo dokonać samosądu. Swoją winę dostrzega jedynie w słabości, która nie pozwolila mu unieść ciężaru zbrodni i kazała się dobrowolnie przyznać. 9. Rodion izoluje się od innych więźniów, co powoduje ich nienawiść do niego. Uważają go za paniczyka i bezbożnika, a nawet próbują zabić. Jednak bardzo lubią i szanują Sonię, która staje się pośredniczką między skazańcami a ich rodzinami. 10. Pod koniec tygodnia wielkanocnego, dochodząc do zdrowia, Rodion przypomina sobie sen (sen 4): Całą Europę dotknęła straszliwa zaraza z Azji, powodująca, że każdy dotknięty nią człowiek uważał się za jedynego nieomylnego mędrca. W takiej sytuacji zapanował ogólny brak zrozumienia, bójki, rzezie, a wkrótce potem głód. Wszystko zmierzało ku całkowitej zagładzie. Na całym świecie ocalało przed zarazą jedynie kilku wybranych przeznaczonych do zapoczątkowania nowego rodzaju ludzkiego, ale nikt ich nie widział. 11. Podczas choroby Sonia odwiedza go dwukrotnie, za każdym razem z ogromnym trudem uzyskując pozwolenie. 12. Po wyjściu ze szpitala Rodion dowiaduje się, że Sonia jest chora i po raz pierwszy odczuwa niepokój o nią. 13. Pewnego dnia, podczas pracy nad rzeką, podziwia rozległy krajobraz. Kiedy przychodzi Sonia, nie odtrąca jej jak zwykle, a obejmuje i wybucha płaczem. Doznaje łaski nawrócenia, odczuwa szczerą skruchę za zbrodnię, dlatego może wreszcie wyznać miłość dziewczynie. Postanawiają przetrwać razem pozostałe siedem lat katorgi. 14. Wieczorem Rodion sięga po Nowy Testament przyniesiony mu przez Sonię na początku choroby. Oboje ufnie patrzą w przyszłość. Przebieg wydarzeń w pigułce: 7 lipca 1865 (poniedziałek): Rodion poznaje alkoholika Marmieładowa. 8 lipca 1865 (wtorek): List od matki. Sen o kobyłce. 9 lipca 1865 (środa): Dokonanie potrójnej zbrodni. 10 lipca 1865 (czwartek): Wizyta Rodiona na komisariacie. Pozbycię się łupów. Odwiedziny u Razumichina. Sen o policjancie katującym gospodynię. 11 lipca 1865 (piątek): choroba 12 lipca 1865 (sobota): choroba 13 lipca 1865 (niedziela): choroba 14 lipca 1865 (poniedziałek): Wizyta Łużyna zapowiadającego przyjazd matki i siostry. Rodion odwiedza miejsce zbrodni. Śmierć Marmieładowa stratowanego przez konie. Przyjazd matki i siostry. 15 lipca 1865 (wtorek): Oszczerczy list Łużyna. Wizyta Soni Marmieładow u Rodiona. Pierwsza rozmowa Rodiona ze śledczym, Porfirym Pietrowiczem. Sen o zamordowaniu lichwiarki. Wizyta Swidrygajłowa z pieniędzmi dla Duni. Zerwanie zaręczyn z Łużynem. Pierwsza wizyta Rodiona u Soni. 16 lipca 1865 (środa): Druga rozmowa Rodiona z Porfirym. Pietrowiczem. 17 lipca 1865 (czwartek): 18 lipca 1865 (piątek): 19 lipca 1865 (sobota): 20 lipca 1865 (niedziela): Szczegóły do sprawdzianu treści lektury: Akcja powieści zaczyna się 7 lipca 1865 r. Rodion Raskolnikow był studentem prawa. Kilka miesięcy temu porzucił studia z powodu braku pieniędzy. Marmieładow to były radca tytularny, alkoholik. Bezrobotny z powodu nałogu. Od czterech lat żonaty z Katarzyną Iwanowną (wdową po oficerze piechoty, który zmarł w więzieniu osadzony za długi karciane; trójka małych dzieci - dwie dziewczynki i chłopczyk). Od półtora roku mieszkają w Petersburgu. Pięć tygodni temu dostał pracę, sześć dni temu - pensję (23 ruble 46 kopiejek), pięć dni temu ukradł żonie ostatnie 12 rubli i przepił. Matka Rodiona miała 120-125 rubli emerytury rocznie. Pomaga synowi, posyłając mu kilkanaście rubli co kilka miesięcy. Dunia, siostra Rodiona, pracowała jako guwernantka u Swidrygajłowów. Kłopoty Duni zaczęły się od zaciągnięcia 100 rubli pożyczki u Swidrygajłowa, w celu wysłania Rodionowi 60 rubli. Nie mogła rzucić pracy przed spłatą długu, a tymczasem pan domu zakochał się w niej i robił niedwuznaczne propozycje. We śnie o kobyłce Rodion ma 7 lat. Lizawieta (35 lat) była przyrodnią siostrą Alony (60 lat) - z różnych matek. Często zachodziła w ciążę (mimo pokracznej figury i niedorozwoju umysłowego była miła i lubiana przez mężczyzn). Adres lichwiarki Rodion dostał minionej zimy od studenta Pokoriewa, półtora miesiąca przed rozpoczęciem akcji zastawił u niej pierścionek. Siekierę Rodion ukradł z komórki stróża. Dwaj klienci, którzy odkryli zbrodnię, to Koch oraz student Piestriakow. Dymitr Prokofiewicz Razumichin zajmował się tłumaczeniem z języka niemieckiego popularnych artykułów przyrodniczych np. "Czy kobieta jest człowiekiem". Naprawdę nazywał się Wrazumichin. Śledczy Porfiry Pietrowicz jest dalekim krewnym Razumichina. Pulcheria Iwanowna (matka) nie widziała Rodiona od trzech lat. Pulcheria Iwanowna miała 43 lata. Jedyna cenna rzecz Duni to emaliowany zegarek otrzymany od żony Swidrygajłowa. Marfa Pietrowna Swidrygajłow zapisała Duni 3 tys. rubli. Swidrygajłow chciał ofiarować Duni 10 tys. rubli. "Nowy Testament" Sonia dostała od Lizawiety. Epilog zaczyna się ok. półtora roku od zbrodni i 9 miesięcy od rozpoczęcia katorgi na Syberii. Proces Rodiona trwał 5 miesięcy. Rodion został skazany na 8 lat katorgi. Ciekawostki: Powieść zawiera tak wiele szczegółów, że sam autor się pogubił. Dzieci Katarzyny Iwanowny to początkowo Polinka, Lidoczka i Kola (Mikołaj). Po śmierci Marmieładowa Lidoczka zmienia płeć i staje się małym chłopcem Lonią (czyli Leonidem).

^{Pomnik Ofiar Zbrodni Pomorskiej 1939 w Toruniu. Intelligenzaktion na Pomorzu, określana także mianem Säuberungsaktion, „krwawej pomorskiej jesieni”, „niemieckiego Katynia 1939” – szereg aktów eksterminacji bezpośredniej dokonanych przez okupantów niemieckich na ludności polskiej w okresie od pierwszych dni września 1939 roku do pierwszych miesięcy 1940 roku na obszarze} Oprócz wnikliwie naszkicowanych portretów psychologicznych postaci Dostojewski bardzo szczegółowo opisuje wygląd miasta - zwyczajne ulice stolicy, z ich smrodem i pyłem. Akcja przez cały czas przerzuca się z wąskich i niskich pokojów na ludne ulice i place Petersburga. Na ulicy składa siebie w ofierze Sonia, tutaj pada Marmieładow, na bulwarze przed wieżą strażacką strzela do siebie Swidrygajłow, na placu Siennym usiłuje dokonać publicznej spowiedzi Raskolnikow. Wielopiętrowe kamienice, wąskie zaułki, pełne kurzu skwery i garbate mosty – to obraz przytłaczającego miasta stanowiącego idealne tło dla ciężkich zmagań Raskolnikowa z samym sobą. Petersburga nie da się oddzielić od osobistego dramatu Raskolnikowa: jest on osnową wszystkich wydarzeń. Carska stolica wsysa go w swoje piwiarnie, cyrkuły, restauracje, hotele. I nad całym tym życiem z jego beznadziejnymi pijakami, szpiclami, złodziejami, gruźlicą, chorobami wenerycznymi, mordercami i szaleńcami wznosi się surowym konturem swej architektury miasto wielkich budowniczych i rzeźbiarzy, roztaczając w całej wspaniałości swoją majestatyczną panoramę i tchnąc beznadziejnym duchem niemoty i głuchoty. Pisarz obnaża prawdziwe oblicze życia wielkiej stolicy. Swidrygajłow o Petersburgu mówi, że: Lud się rozpija, wykształcona młodzież z bezczynności marnuje się w nierealnych snach i mrzonkach, wyrodnieje w teoriach; nazjeżdżało się skądś Żydów, zbijają pieniądze, wszyscy pozostali zaś oddają się rozpuście. Od razu powiało na mnie od tego miasta znajomym zapachem. A oto kolejny obrazek: Była mleczna, gęsta mgła. Swidrygajłow szedł po śliskim, brudnym, drewnianym bruku w stronę Małej Newy. Majaczyły mu się jej wezbrane przez noc wody, Wyspa Piotrowska, mokre ścieżki, wilgotna trawa, mokre drzewa, krzaki i wreszcie ten właściwy krzak... Zniecierpliwiony, chcąc myśleć o czymś innym, zaczął przyglądać się domom. Prospekt, którym szedł, był pusty, ani jednego przechodnia, ani jednej dorożki. Jaskrawożółte, drewniane domki z zamkniętymi okiennicami miały wygląd ponury i niechlujny. Chłód i wilgoć przenikały go do szpiku kości, miał dreszcze. Od czasu do czasu napotykał szyldy, które odczytywał uważnie. Oto skończył się już drewniany bruk. Swidrygajłow doszedł do dużego, murowanego domu. Brudny, zziębnięty psiak z podkulonym ogonem przebiegł mu drogę. Jakiś człowiek w szynelu, śmiertelnie pijany, leżał twarzą w dół w poprzek chodnika. Popatrzył na niego i poszedł dalej. Na lewo mignęła mu wysoka wieża strażacka. „Ba – pomyślał – to doskonałe miejsce! Po co mi Park Piotrowski? Przynajmniej w obecności urzędowego świadka...” Omal się nie uśmiechnął do tej nowej myśli i skręcił w ulicę ..ską. Tutaj wznosił się wielki gmach z wieżą. Pod zamkniętą ogromną bramą domu stał i opierał się o nią niewielki człowieczek otulony w szary, żołnierski płaszcz, w mosiężnym achillesowskim hełmie na głowie. Sennym spojrzeniem obrzucił zbliżającego się Swidrygajłowa. Na twarzy jego malował się ten odwieczny, zrzędliwy smutek, którym zawsze zakwaszone są wszystkie bez wyjątku twarze ludzi żydowskiego pochodzenia. strona: - 1 - - 2 - - 3 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij Niech tam, niech ja sobie będę podlecem, ale ona — to niewiasta i podniosłego serca i pełna uczuć, wychowaniem uszlachetnionych. A jednak o gdybyż zlitowała się nade mną. Panie dobrodzieju, panie dobrodzieju, wszak każdy człowiek powinien mieć bodaj jedno miejsce, gdzieby się nad nim zlitowano! We have collected the most relevant information on Ile Trwa Audiobook Zbrodni I Kary. Open the URLs, which are collected below, and you will find all the info you are interested in. @kotpalacz | Twitter Audiobook Zbrodnia i kara - opracowanie, Fiodor ... Opracowanie "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego, interesująco przeczytane przez Krystynę Czubówną, zostało przygotowane przez nauczycieli specjalistów zgodnie z obowiązującą podstawą programową. Znajdziemy w nim Zbrodnia i kara - Fiodor Dostojewski [ audiobook pl ... Zbrodnia i kara - Fiodor DostojewskiDONATE: Audiobook: Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara, 1 CD-MP3 ISBN: 978-83-272-4799-5. Wydawca: Biblioteka Akustyczna. Zbrodnia i kara to bez wątpienia najwybitniejsze literackie studium psychiki zbrodniarza. Dostojewski nadzwyczaj wnikliwie obrazuje motywy popełnionej zbrodni, a także wewnętrzną walkę sprawcy z dręczącymi go wyrzutami sumienia. Pomysł historii Rodiona Raskolnikowa, byłego ... Zbrodnia i kara – Fiodor Dostojewski | Audiobook w MP3 ... ♫Audiobook w formacie MP3. Zbrodnia i kara – Fiodor Dostojewski. Pobierz i przesłuchaj fragment audiobooka za darmo. Lektor: Jacek Rozenek. Wydawca: Audioteka. Książki możesz posłuchać na dowolnym smartfonie, tablecie czy komputerze. Wspieraj Legalne Źródła zamiast strony typu chomikuj. Zbrodnia i kara - Czas i miejsce akcji - Fiodor ... - Wszystkie problemy powieści i skupiają się wokół zbrodni, którą on popełnił i kary, jaką zgotowało mu jego sumienie. Czyni to z utworu powieść psychologiczną. Rodion żyje w strasznej nędzy, chodzi w łachmanach, często jest głodny. Jest to przystojny, inteligentny, wrażliwy młodzieniec. Nędza boli go fizycznie i psychicznie. Fiodor Dostojewski Powieść w sześciu częściach z epilogiem ... Warto więc pokrótce przypomnieć zmienne koleje losu twórcy Zbrodni i kary. Fiodor Dostojewski przyszedł na świat 30 października 1821 roku jako jedno z ośmiorga dzieci Michaiła Dostojewskiego, lekarza ordynującego w Maryjskim Szpitalu dla ubogich na przedmieściu Moskwy. Tu też jako dziecko zetknął się ze światem nędzy i występku, Czas i miejsce akcji, narracja „Zbrodni i kary ... Jesteś w: Ostatni dzwonek-> Zbrodnia i kara Czas i miejsce akcji, narracja „Zbrodni i kary” Wydarzenia „Zbrodni i kary” rozgrywają się w ciągu dziewięciu i pół dnia (bez Epilogu), w lipcu 1865 roku w Petersburgu (miasto w tej epoce literackiej stanowiło bardzo istotny element w kształtowaniu losów poszczególnych postaci; czasem było nawet głównym bohaterem, np. Zbrodnia i kara - Ostatni dzwonek Wydarzenia „Zbrodni i kary” rozgrywają się w ciągu: a) dziewięciu i pół dnia b) siedmiu i pół dnia c) dwunastu i pół dnia d) pięciu dni Rozwiązanie - Akcja powieści rozgrywa się w: a) latach 70. XIX wieku b) latach 80. XIX wieku c) latach 90. XIX wieku d) latach 60. XIX wieku ... SZÓSTKA Z POLSKIEGO: CO TRZEBA WIEDZIEĆ O "ZBRODNI I … Czas akcji "Zbrodni i kary" w różnych testach dostępnych w Internecie określono na 9 i pół dnia. Niewierny Tomasz jestem, więc z pazurem na tekście przeanalizowałam całą powieść i wyszło mi, to co widzicie poniżej, czyli: 3 i pół dnia do choroby (potem 3 dni wyjęte z życiorysu przez chorobę) Now you know Ile Trwa Audiobook Zbrodni I Kary Now that you know Ile Trwa Audiobook Zbrodni I Kary, we suggest that you familiarize yourself with information on similar questions. Jest wasalem i bliskim krewnym króla Dunkana. Dowodzi wojskiem królewskim w wojnie szkocko-norweskiej. Jego zamek znajduje się w Inverness. Mąż Lady Makbet. Na początku Makbet jest bohaterem wojennym. Wyróżnia się walecznością, wiernością królowi. Jego uczynki są sprawiedliwe, mężne i godne naśladowania. Autorem opracowania jest: Adrianna Strużyńska. Powieść Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” opowiada historię Rodiona Raskolnikowa, młodego mężczyzny, który dopuścił się zamordowania lichwiarki Alony Iwanownej i jej siostry, Lizawiety. Autor nie skupił się jednak na śledztwie, ale mrocznych zakamarkach ludzkiej psychiki. „Zbrodnia i kara” nie jest typową powieścią kryminalną, chociaż jej akcja w dużej części koncentruje się wokół motywu morderstwa. Głównym bohaterem nie jest przenikliwy detektyw, ale właśnie morderca. Czytelnik nie obserwuje skomplikowanego śledztwa i gromadzenia dowodów. Od samego początku wie, że to Raskolnikow jest mordercą. Dostojewski skoncentrował się na głębokiej analizie psychologicznej bohaterów, a zwłaszcza Rodiona. Powieść przedstawia, do jakiego upadku moralnego mogą doprowadzić człowieka bieda i żal. Autor opisał też powolny proces przemiany duchowej głównego bohatera. W utworze pojawiają się też inne postaci o skomplikowanej psychice: Sonia Marmieładow i jej ojciec oraz Arkadiusz Swidrygajłow. Można stwierdzić, że powieść Dostojewskiego stanowi przykład realizmu psychologicznego. Jest to dojrzała forma realizmu. Artyści tworzący w tym nurcie rozpatrywali ludzkie działania w kontekście motywacji psychologicznej. Zdawali sobie sprawę, że człowiek nie może kierować się wyłącznie intelektem, ponieważ w takim wypadku, zawsze postępowałby racjonalnie. W czasach, gdy powstała „Zbrodnia i kara” nie było jeszcze znane pojęcie podświadomości. Artyści domyślali się jednak, że człowiek często kieruje się uczuciami, które powstają w „głębinach jego duszy”. Raskolnikow uważał samego siebie za racjonalistę. Stworzył całą teorię na temat zbrodni i społeczeństwa. W rzeczywistości jednak, jego działania były w dużej mierze podyktowane biedą i rozczarowaniem swoim losem. Rodion musiał porzucić studia prawnicze z powodu problemów finansowych, dlatego bolał go widok zamożnej lichwiarki, która dorobiła się majątku na pożyczaniu pieniędzy na wysoki procent i przyjmowaniu kosztowności pod zastaw od ludzi ubogich. Dostojewski ukazał, do czego mogą prowadzić bieda i wykluczenie społeczne. Raskolnikow w końcu zaczął uważać się za wybitną jednostkę, która ma prawo łamać przyjęte zasady moralne. Stwierdził, że śmierć lichwiarki przyniesie więcej dobra, niż zła. Myślał, że będzie w stanie zachować zimną krew po dokonaniu zbrodni. Stało się jednak inaczej. Raskolnikow popadł w obłęd. Okazało się, że emocje odgrywają w jego życiu ważniejszą rolę, niż mu się wydawało. W końcu, główny bohater przyznał się do winy. W znacznym stopniu przyczyniły się do tego znajomość z Sonią oraz gra psychologiczna, którą śledczy Porfiry Pietrowicz prowadził z Raskolnikowem. Rozpoczęła się przemiana duchowa głównego bohatera. Raskolnikow przeszedł nawrócenie i zrozumiał, że nikt nie ma prawa decydować o cudzym życiu i śmierci. Zaczął też doceniać wsparcie Soni, która udała się za nim aż na Syberię. Raskolnikow był bohaterem skomplikowanym i wielowymiarowym, a przez to ciekawym. Podobnie można oceniać inne postaci. Sonia Marmieładow była prostytutką, ale jednocześnie pozostała skromną, głęboką wierzącą dziewczyną. Jej ojciec rozumiał, że alkohol niszczy mu życie, ale nie potrafił przestać pić. Swidrygajłow miał słabość do nieletnich dziewcząt i hazardu, a upadek moralny doprowadził go do samobójstwa. Bohaterowie niejednokrotnie byli rozdarci wewnętrznie. Jednocześnie odczuwali cierpienie i szczęście, doświadczali okrutnych myśli i aktów współczucia. Dostojewski starał się sięgnąć głębiej, wystrzegał się oceniania po pozorach. Bohaterowie ukazywali różne strony swojej osobowości, w zależności od sytuacji i targających nimi uczuć. Dzięki temu, postaci były realistyczne. Dostojewski ukazał, że nikt nie jest jednoznacznie dobry ani zły. „Zbrodnia i kara” jest powieścią polifoniczną. Autor oddał głos bohaterom, ograniczając komentarze narratora do minimum. Dzięki temu, czytelnik naprawdę może poznać sposób myślenia postaci utworu. Dzieło Dostojewskiego jest więc próbą odgadnięcia, co dzieje się w umyśle zbrodniarza. Czytaj dalej: Ponadczasowość Zbrodni i kary i jej wpływ na kulturę Ostatnia aktualizacja: 2022-01-31 21:10:28 Raskolnikow wierzył przez to, że ma do tego morderstwa prawo, że postępuje słusznie i dlatego nie powinien być z tej zbrodni rozliczany tak, jak miałoby to miejsce w przypadku innych ludzi. Nie powinien więc ponieść konsekwencji swojego czynu i zostać ukaranym za zamordowanie lichwiarki i jej siostry.

Miejsce akcji w literaturze stanowi bardzo ważny element kompozycyjny. Jest tłem dla wydarzeń a niekiedy nawet bohaterem utworu. Taki zabieg zastosował Dostojewski w „Zbrodni i Karze”. Akcja powieści rozgrywa się w Petersburgu, mieście w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską. Jest ono również ukazane w „III części Dziadów” Mickiewicza. Obie kreacje miasta różnią się nieco od siebie. Mickiewicz ukazał Petersburg, jako stolicę totalitaryzmu. Miasto było zbudowanie na bagnistych terenach, jego wzniesienie wymagało ogromnej pracy i poświęcenia wielu istnień, dla kaprysu artykuł aby odblokować treśćMiejsce akcji w literaturze stanowi bardzo ważny element kompozycyjny. Jest tłem dla wydarzeń a niekiedy nawet bohaterem utworu. Taki zabieg zastosował Dostojewski w „Zbrodni i Karze”. Akcja powieści rozgrywa się w Petersburgu, mieście w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską. Jest ono również ukazane w „III części Dziadów” Mickiewicza. Obie kreacje miasta różnią się nieco od siebie. Mickiewicz ukazał Petersburg, jako stolicę totalitaryzmu. Miasto było zbudowanie na bagnistych terenach, jego wzniesienie wymagało ogromnej pracy i poświęcenia wielu istnień, dla kaprysu rządzącego. Miało ono symbolizować potęgę i moc cara, a było aktem jego despotyzmu. Dostojewski używa określenia „miasta półwariatów”. Stylizuje Petersburg na ojczyznę ludzi upadłych. Znajduje się tam zaskakująca liczba domów publicznych i pracujących tam kobiet. Owe panie posiadały żółte karty, czyli dokumenty zezwalające na prostytucję. Było jednak wiele takich, które zajmowały się tym nielegalnie. Oznacza to, że liczba prostytutek w Petersburgu była znacznie większa, niż można się było domyślać. Większość z nich zmuszała do pracy sytuacja materialna. Miasto było pogrążone w nędzy, brudne i zaniedbane. Wielu ludzi, głównie mężczyzn załamanych bezradnością i życiowym niepowodzeniem uciekało do alkoholu. Alkoholizm był bardzo powszechnym problemem. W powieści jego obrazem była postać Marmieładowa, który całe dnie spędzał w knajpach lub szynkach. Należałoby tutaj dodać, że ich liczba w Petersburgu była bardzo duża, na jednej, krótkiej ulicy mogło się ich znaleźć nawet kilkanaście. Nie ułatwiało to ludziom wyjścia z nałogu. Główny bohater „Zbrodni i Kary” również borykał się z problemem biedy. Jego pokój znajdował się na poddaszu starej kamiennicy, był bardzo mały i bardzo zaniedbany, został nawet porównany do trumny. Wszystko, co go otaczało, zarówno w mieszkaniu, jak i na zatłoczonych ulicach miasta przypominało mu o jego życiowej porażce. Ponure, zakurzone miasto oddziaływało na jego psychikę. Można nawet stwierdzić, że to poczucie grozy dookoła niego przyczyniło się do zrodzenia w jego głowie myśli o morderstwie. Głównym celem Raskolnikowa, poza pobudkami materialnymi, była chęć ulepszenia świata, usunięcia jednostki złej, za jaką uważał starą lichwiarkę, żerującą na ludzkim nieszczęściu. Zatem gdyby nie doświadczał problemów społeczeństwa i nie spotykał się z nimi na co dzień, we wszystkich zaułkach miasta, nie czułby potrzeby ratowania ludzkości. Dowodzi to jak wielką rolę odegrał Petersburg w kształtowaniu się myśli bohaterów, a także wydarzeniach mających tam miejsce. Zarówno w „Dziadach”, jak i „Zbrodni i karze” Petersburg przedstawiony został w mrocznej scenerii. Podstawową różnicą jest jednak fakt, iż Mickiewicz swoim obrazem miasta chciał oddać jego potęgę i wielkość, zaś Dostojewski ukazał upadek i najszpetniejszą jego postać, a także ogromny wpływ na losy bohatera.

Zbrodnia i kara - Fiodor Dostojewski. Czas i miejsce akcji Akcja trwa od poniedziałku 7 lipca do niedzieli 20 lipca 1865r. w Petersburgu. Krótki opis postaci Rodion Romanowicz Roskolnikow - 23'letni ubogi i były student prawa Plucheria Aleksandrowna Roskolnikow - matka Rodiona Awdotia Romanowna Roskolnikow ( Dunia ) - siostra Rodiona Siemion Zacharewicz Marmieładow - były urzędnik Cechy stylu barokowego w poezji Morsztyna 1. Morsztyn – mistrz konceptu (cechy stylu barokowego). - poezja Morsztyna prawie w całości poświęcona jest kultowi miłości cielesnej; - jej szokująca niekiedy zmysłowość, swawolność, ale i ozdobna elegancja odpowiadały barokowemu ideałowi oryginalności, niezwykłości i kunsztowności; - pomimo sensualnej tematyki postać kobiety nie uzysk... "Pieśń świętojańska o Sobótce" Jana Kochanowskiego Pieśń świętojańska o Sobótce Utwór wyróżnia się skomplikowaną formą – jest bowiem rozpisany na głosy (XII panien) tworzące w istocie cykl liryków. Tematycznie powiązać go można z innymi pieśniami biesiadnymi – i to zarówno ze względu na podobieństwo sytuacji lirycznej, jak i na przesłanie jednoznacznie wynikające z następującyc... Romantyczny indywidualizm w Giaurze i Odzie do młodości Temat: W czym wyraził się romantyczny indywidualizm w \"Giaurze\" Byrona, a w czym w \"Odzie do młodości\" Mickiewicza. PLAN: I Wstęp: 1). Romantyczny indywidualizm. II Rozwinięcie: 1). Romantyczny indywidualizm w \"Giaurze\" Georga Byrona. 2). Romantyczny indywidualizm w \"Odzie do młodości\" Adama Mickiewicza. III Zakończenie: 1).... Bilans przepływów kapitałowych w firmie Bilans przepływów kapitałowych Jeżeli przedsiębiorstwo zakłada filię w USA, to w wyniku tej operacji następuje odpływ kapitału finansowego z Francji na okres dłuższy niż jeden rok. Firma samochodowa będzie musiała sfinansować budowę lub adaptację nowych pomieszczeń, maszyn itd. na terytorium amerykańskim. Te transakcje pojawią się w bilansie k... Konflikt racji osobistych i społecznych w sumieniu bohatera literackiego 6. Konflikt racji osobistych i społecznych w sumieniu bohatera literackiego na podstawie wybranych utworów. Tworząc literaturę pisarze mają przede wszystkim na uwadze czytelników, odbiorców swojej twórczości. Przemawiają do współczesnych im, do rodaków, do ludzi żyjących w tej samej epoce i zbiorowości, ale również tworzą z myślą o następnyc... Jan Parandowski - życie i twórczość Życie i twórczość Jana Parandowskiego Wybitny znawca kultury antyku, tłumacz literatury francuskiej i pisarz, Jan Parandowski, znany jest polskim czytelnikom przede wszystkim jako badacz, który opracował Mitologię, opublikowaną po raz pierwszy w 1924 r. i odtąd wielokrotnie wznawianą. Urodził się w 1895 r. we Lwowie, zmarł w 1978 r. w Wars... Czym jest agresja - psychologia Agresja Agresję definiujemy jako działanie intencjonalne, ukierunkowane na spowodowanie szkody fizycznej lub psychicznej. Celem agresji wrogiej jest zadanie bólu lub zranienie. Agresja instrumentalna służy do osiągnięcia innego celu poza zadaniem bólu i zranieniem. Dzisiaj na skutek rosnącej liczby przestępstw z użyciem przemocy, popełnianych... Krytyka szlachty w literaturze polskiej 6. Krytyka szlachty w literaturze polskiej Szlachta przez wiele wieków naszej historii była nie najliczniejszą, ale za to najważniejszą grupą społeczną, dbając o obronę granic, tworząc kulturę i tradycję narodową. Mimo to wielokrotnie była wówczas krytyko¬wana i atakowana przez przedstawicieli samej szlachty. Pierwsze słowa krytyki pojawi... Jest to umyślny zabieg, po to, aby czytelnik bardziej skupił swoją uwagę nie na zbrodni, a psychice bohatera. Przechodzimy więc do gatunku. Dostojewskiego uznaje się za prekursora powieści psychologicznej. „Zbrodnia i kara” jest jego pierwszą książką, którą uznajemy właśnie za powieść psychologiczną. Ważnym elementem 1-2Części 3-5Część 6Interp./ Epoka literacka Pozytywizm Biografia autora Fiodor Dostojewski w Wikipedii Geneza dzieła “Zbrodnia i kara” to powieść, którą Dostojewski pisał powieść kilka lat. Przyczynkiem były losy prawdziwego człowieka, niejakiego Czistowa. Był to spokojny mężczyzna w wieku 27 lat. W roku 1865 zabił dwie starsze kobiety, kucharkę i praczkę, zabijając je siekierą. Czistow był rakolnikiem, z rosyjskiego innowiercą, odszczepieńcem, który protestował przeciwko religii prawosławnej reformowanej przez patriarchę Nikona. Dzieło zostało wydane w czasopiśmie w 1866 roku i w postaci książkowej w 1867 r. Budowa utworu Powieść składa się z sześciu części. W skład części wchodzą rozdziały o numerach rzymskich. Narrator jest trzecioosobowy, często używający określeń typu “prawdopodobnie” lub “wydaje się”, co oznacza, iż nie jest to narrator wszechwiedzący. Czas i miejsce akcji Akcja powieści rozgrywa się przez 2 tygodnie w lipcu 1865 roku w Petersburgu, a także w Epilogu na Syberii, gdzie zostaje zesłany główny bohater po procesie sądowym. Zbrodnia i kara w teatrze w Tarnowie Bohaterowie Rodion Raskolnikow, Pulcheria Aleksandrowana Raskolnikowa – matka Rodiona, Sonia (Zofia) Marmieładow, Dunia (Awdotia) Romanowna Raskolnikowa – siostra Rodiona, Dymitr Prokoficz Razumichin, Arkadiusz Swidrygajłow, Piotr Pietrowicz Łużyn, Alona Iwanowna, Lizawieta Iwanowna, Siemon Zachary Marmieładow, Katarzyna Iwanowna Marmieładow, Andrzej Siemionowicz Lebiezatnikow, Porfiry – inspektor, Zosimow – lekarz. Zobacz film “Zbrodnia i kara” w reż. Menahema Golana z 2002 r. Ocena na 4,6. Streszczenie 1-2Części 3-5Część 6Interp./

MIEJSCE I CZAS AKCJI – WIZJA PETERSBURGA W POWIEŚCI. Zasadniczo dramat Raskolnikowa powstaje i rozwija się na tle głębokiego kryzysu finansowego Rosji lat sześćdziesiątych XIX wieku. Jego szczególne nasilenie nastąpiło właśnie w roku 1865, w którym Dostojewski umiejscowił akcję Zbrodni i kary.

“Zbrodnia i kara" F. Dostojewskiego 1. Czas akcji: od 7 lipca do 20 lipca 1865 r. (14 dni) 2. Miejsce akcji: Petersburg (dawna stolica Rosji), a w epi... “Zbrodnia i kara" F. Dostojewskiego 1. Czas akcji: od 7 lipca do 20 lipca 1865 r. (14 dni) 2. Miejsce akcji: Petersburg (dawna stolica Rosji), a w epilogu Syberia 3. Bohaterowie: Rodion Romanowicz Raskolnikow, Awdotia Romanowa (Dunia), Dymitr Prokopowicz Razumichin, Sonia Siemianowna Marmieładowa, Siemion Zacharowicz Marmieładow, Katarzyna Iwanowna Marmieładow, Arkadiusz Swidrygajłow, Zosimow, Piotr Pietrowicz Łużyn, Andrzej Siemianowicz Lebieziatnikow, Alona Iwanowna, Porfiry Pietrowicz, Mikołaj Dementiew, Lizawieta Iwanowna, Pulcheria Aleksandrowana Raskolnikowa 4. Przebieg wydarzeń: 1. Przygotowanie Raskolnikowa do obrabowania i zabicia lichwiarki. 2. Rozmowa z Marmieładowem. 3. Zabicie lichwiarki. 4. Choroba i obłęd Raskolnikowa. 5. Wezwanie na policję. 6. Raskolnikow uspokaja się. 7. Rozmowa z Zamietowem. 8. Śmierć Marmieładowa. 9. Matka i córka decydują się na przyjazd. 10. Poznanie Sonii. 11. Wizyta u Porfirego – sędzia zajmuje się sprawą Raskolnikowa. 12. Pojawienie się Swidrygajłowa. 13. Zerwanie Dunii z Łużynem. 14. Łużyn rzuca oszczerstwa pod adresem Sonii. 15. Wyznanie prawdy Sonii przez Raskolnikowa. 16. Śmierć Katarzyny Iwanowny. 17. Wpłynięcie Porfirego na Rodiona. 18. Śmierć Swidrygajłowa. 19. Raskolnikow przyznaje się policji do popełnienia zbrodni. 20. Epilog: Raskolnikow skazany na osiem lat – po roku odbywania kary na Syberii zachodzi w Raskolnikowie wielka przemiana duchowa. 21. Wyjazd Soni na Syberię, która postanawia być przy ukochanym. 5. Portret psychologiczny Rodiona Roskolnikowa: Walka wewnętrzna Raskolnikowa i moralne dojrzewanie pod wpływem Soni: - lektury Ewangelii - przyznanie sie do winy - namówienie młodzieńca na katorgę (Sonia wierzy, że cierpienie ma moc odradzającą) - wręczenie krzyża laurowego - prośby by uczynił gesty biblijne (pokłonienie się ziemi, pocałowanie nóg Soni, padnięcie na ziemię) 6. Charakterystyka bohaterów: Rodion Romanowicz Raskolnikow Główny bohater. Ma 23 lata, był studentem prawa na petersburskim uniwersytecie. Przyjechał do miasta z prowincji przed trzema laty. Jego rodzina to: matka Pulcheria Raskolnikow, wdowa po urzędniku, oraz siostra, piękna i wykształcona Awdotia (Dunia) Romanowna, o rok młodsza od brata. Raskolnikow żyje w skrajnej nędzy, mieszka w maleńkiej izdebce, często bywa głodny. Buntuje się przeciwko niesprawiedliwemu porządkowi świata. Zabija lichwiarkę i jej siostrę. Przed dokonaniem zbrodni ogłosił w "Słowie Periodycznym" artykuł "O zbrodni " Dokonał w nim podziału ludzi na zwykłych i niezwykłych. Zwykli powinni żyć w posłuchu i nie przekraczać obowiązujących praw. Niezwykli natomiast mają prawo do wszelkich zbrodni i przestępstw, gdyż jako wybitni nie podlegają żadnym prawom, nie muszą liczyć się z obowiązującymi normami. Zgodnie z tymi wywodami uważa, że ma prawo zabić lichwiarkę. Awdotia Romanowna (Dunia) Córka Pulcherii, siostra Raskolnikowa. Energiczna, wzbudzająca szacunek. Jest gotowa wyjść za mąż za człowieka, którego nie kocha, by polepszyć warunki materialne rodziny. Mądra i wykształcona, pracująca jako guwernantka u Swidrygajłów, padła ofiarą intrygi swego pana, który zakochał się w niej do szaleństwa. Podczas jej wizyty w Petersburgu Swidrygajłow przybył tam, aby ją szantażować i zniewolić. Nie uległa mu jednak. Była wspaniałomyślną siostrą wspomagającą edukację brata. Wraz z matką żyły bardzo skromnie i wysyłały do Petersburga pieniądze dla Rodiona. Jest to dziewczyna uczciwa i skromna, zakochała się w koledze Rodiona Dmitrze Razumichinie, a potem wzięli ślub. Dymitr Prokopowicz Razumichin Młody, student, kolega Rodiona z uniwersytetu, jedyny szczery przyjaciel rodziny Raskolników i samego Rodiona. Opiekuje się chorym Raskolnikowem. Kiedy do Petersburga przyjeżdżają matka i siostra Raskolnikowa, otacza je opieką. Jest przystojnym i mądrym młodzieniecem, kolegą z okresu studiów Rodiona, podobnie biedny jak on. Rodion odnowił znajomość z nim po zabójstwie lichwiarki, a Dymitr widząc, w jakim jest stanie opiekował się nim. Dorabiał na każdy sposób, Rodionowi zaproponował tłumaczenia tekstów, z czego także i on utrzymywał się. Za przesłane przez Pulcherię, matkę Rodiona ruble, zakupił koledze nowe ubranie i jedzenie. Po przyjeździe do Petersburga matki i siostry Rodii, zaopiekował się także nimi, ulegając urokowi Duni. Ożenił się później z Dunią i został szwagrem Raskolnikowa przebywającego wówczas na katordze. Sonia Siemionowna Marmieładowa Córka z pierwszego małżeństwa Siemiona Zacharycza, byłego urzędnika, pijaka, złego człowieka. Rodzina, w której żyje, znajduje się w trudnym położeniu, ojciec nigdzie nie pracuje, matka zajmuje się młodszymi dziećmi. Sonia Marmieładowa zajmuje się prostytucją, bo w Petersburgu nie ma innych możliwości, by uczciwie zarabiać na życie. Jest jedyna opiekunką całej rodziny, podporą macochy Katarzyny Iwanowny Marmieładowej i jej trójki dzieci. Z czasem staje się osobą najbliższą Raskolnikowi. Siemion Zacharowicz Marmieładow Mężczyzna po 50-tce, były radca tytularny i powa...

Głównym bohaterem „Zbrodni i kary” jest Rodion Raskolnikow, młody student. Jest w dość ciężkiej sytuacji finansowej. Brakuje mu pieniędzy na studia, a wkrótce najprawdopodobniej będzie musiał opuścić także stancję, na której mieszka. Dużo spaceruje, zastanawia się nad swoim losem i prawami rządzącymi światem.

Rekonstrukcja zdarzeń sugeruje, że nikt nie mógł wejść do jego pokoju, a autopsja potwierdza, że zginął od strzału z małej odległości. Horatio przybywa na miejsce zbrodni i zaskoczony odkrywa, że wdowa jest jego byłą żoną i matką Kyle’a! 14 (135) You May Now Kill the Bride: Umierająca panna młoda: Eagle Egilsson: Barry O

3) Czas i miejsce akcji. Czas akcji w utworze to tylko 13 dni: od siódmego lipca 1865 roku do dwudziestego lipca 1865 roku. W epilogu wykracza on do grudnia 1865 roku. Miejscem akcji wszystkich wydarzeń - za wyjątkiem epilogu - jest miasto Petersburg. Owiane jest ono aurą tajemniczości, kreowane jakby na osobną postać, mającą duży

Nie ma zbrodni bez kary, zdaje się mówić autor, dlatego i tym razem sprawiedliwości staje się zadość Piorun, który razi bohaterkę w finałowej scenie utworu, jest karą za popełnione grzechy. Należy zaznaczyć, że sylwetka mordercy, nakreślona przez Słowackiego, wzorowana jest na bohaterach „Makbeta” Szekspira. Balladyna po